Wednesday, 15 August 2012

77. SURAH Al-Mursalat

77. SURAH Al-Mursalat
Dengan nama Allah, Yang Maha Pemurah, lagi Maha Penyayang
[1]
Demi yang dihantar berturut-turut,
[2]
Juga yang merempuh mara dengan sekencang-kencangnya,
[3]
Dan demi yang menyebarkan dengan sebaran yang sesungguh-sungguhnya,
[4]
Dan yang memisahkan dengan pemisahan yang sejelas-jelasnya,
[5]
Dan yang menghantarkan Peringatan,
[6]
Sebagai alasan-alasan, dan amaran.
[7]
Sesungguhnya apa yang dijanjikan kepada kamu pasti berlaku.
[8]
Dan apabila bintang-bintang dipadamkan.
[9]
Dan apabila langit berkecai.
[10]
Dan apabila gunung-ganang hancur berterbangan.
[11]
Dan apabila Rasul-rasul dikumpulkan pada waktu yang telah ditetapkan.
[12]
“Ke hari apakah ditangguhkan?”
[Azab seksa]
[13]
“Ke hari Pengadilan”
[14]
Dan apakah yang akan membuat kamu mengetahui apakah hari Pengadilan itu?
[15]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[16]
Bukankah Kami telah membinasakan orang-orang yang terdahulu?
[17]
Kemudian Kami iringi pula mereka dengan yang datang kemudian.
[18]
Demikianlah apa yang Kami lakukan terhadap mereka yang berdosa.
[19]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[20]
Bukankah Kami telah menciptakan kamu daripada air yang hina?
[21]
Dan Kami tempatkan ia di dalam tempat yang kukuh,
[22]
Hingga ke suatu masa yang ditentukan?
[23]
Kemudian Kami tentukan pula, dan Kamilah sebaik-baik yang menentukan!
[24]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[25]
Bukankah Kami telah menjadikan bumi penghimpun?
[26]
Yang hidup dan yang mati?
[27]
Dan Kami telah jadikan padanya, gunung-ganang yang kukuh, yang tinggi menjulang. Dan Kami telah berikan minuman kepada kamu air yang tawar?
[28]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[29]
“Pergilah kepada apa yang dahulu kamu dustakan.
[30]
Pergilah kepada naungan yang bercabang tiga,
[31]
Yang tidak dapat menaungi dengan nyaman, dan tidak juga dapat menolak julangan api neraka.
[32]
Sesungguhnya ia melontarkan bunga api sebesar bangunan besar,
[33]
Seolah-olah ia serombongan unta kuning”
[34]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan.
[35]
Inilah hari, mereka tidak dapat berkata-kata,
[36]
Dan tidak pula diizinkan bagi mereka untuk mengadakan alasan.
[37]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[38]
Inilah hari Pengadilan. Kami telah menghimpunkan kamu bersama orang-orang yang terdahulu.
[39]
Dan sekiranya kamu mempunyai rancangan, maka rancangkanlah terhadapKu.
[40]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[41]
Sesungguhnya orang-orang yang bertakwa berada di tempat yang teduh, dan mata air-mata air,
[42]
Dan buah-buahan dari apa yang mereka ingini.
[43]
“Makanlah dan minumlah sepuasnya, disebabkan apa yang kamu telah kerjakan”
[44]
Sesungguhnya, demikianlah Kami membalas orang-orang yang berbuat baik.
[45]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[46]
“Makanlah dan bersenang-senanglah kamu untuk sementara waktu. Sesungguhnya kamu adalah orang-orang yang bersalah.
[47]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan,
[48]
Dan apabila dikatakan kepada mereka “Rukuklah” mereka enggan rukuk.
[49]
Kecelakaanlah pada hari itu, bagi orang-orang yang mendustakan!
[50]
Maka kepada perkataan mana lagikah, sesudah itu mereka mahu beriman?